Munur á milli breytinga „Hannes Grímsson“

Úr Slttuhreppur
Jump to navigation Jump to search
 
(6 millibreytingar ekki sýndar frá sama notandanum)
Lína 1: Lína 1:
 
Hannes Grímsson var strokufangi sem hafðist við á Hornströndum, voru nokkri bændur sektaðir fyrir að hýsa hann, m.a. [[Einar Bjarnason, Horni|Einar Bjarnason]], þá bóndi í [[Kjaransvík]].
 
Hannes Grímsson var strokufangi sem hafðist við á Hornströndum, voru nokkri bændur sektaðir fyrir að hýsa hann, m.a. [[Einar Bjarnason, Horni|Einar Bjarnason]], þá bóndi í [[Kjaransvík]].
 +
 +
„1780...
 +
Hannes Grímsson stal í Búðarkaupstað 20 rdlum croner frá Jóni Arnbjarnarsyni.“
 +
 +
[https://baekur.is/bok/be7434b9-e73a-4c9b-9052-2b0e82f235e1/6/236  Annálar 1400-1800, 6. bindi, bls. 227]
 +
 +
„1783...
 +
Þjófnaðarmál Hannesar Grímssonar úr Snæfellssýslu kom enn nú fyrir lögþingsréttinn, hvar Hannes var dæmdur þann 17da júlí til að kagstrýkjast, brennimerkjast og erfiða sinn lífstíð í Khafnar schlaverie, samt betala tvígjald þeirra stolnu peninga með 40 rdlm cróner, en ekkert ígjald, þar þeim var aftur skilað og að hafa forbrotið sína búslóð.
 +
 +
[https://baekur.is/bok/be7434b9-e73a-4c9b-9052-2b0e82f235e1/6/260 Annálar 1400-1800, 6. bindi, bls. 250]
 +
 +
 +
 +
„STROKUFANGAR
 +
Það var altítt hjer fyrrum að fangar stryki úr hegningarhúsinu í Reykjavík. Þegar þeir náðust aftur voru þeir látnir hafa sjerstakan búning, treyju með hvítum ermum, — Einn fanganna hjet Hannes Grímsson og þótti sjerstaklega viðsjárverður. Hann hafði ásamt öðrum fanga brotist inn í búð, strokið síðan, stolið aftur og náðst. Var hann því færður í þennan búning, en auk þess fest bjalla á höfuð hans til þess að heyrast skyldi í honum ef hann hlypist brott. Ekki er getið hvernig bjallan var fest.“
 +
 +
[https://timarit.is/page/3277710#page/n15/mode/2up Lesbók Morgunblaðsins 14. mars 1948]
  
 
Hannes lést 1787:
 
Hannes lést 1787:
Lína 6: Lína 23:
 
[http://timarit.is/view_page_init.jsp?pageId=2198044 Lögberg 6. apríl 1933]
 
[http://timarit.is/view_page_init.jsp?pageId=2198044 Lögberg 6. apríl 1933]
  
„STROKUFANGAR
+
<noinclude>[[Category:Annað fólk]]</noinclude>
Það var altítt hjer fyrrum að fangar stryki úr hegningarhúsinu í Reykjavík. Þegar þeir náðust aftur voru þeir látnir hafa sjerstakan búning, treyju með hvítum ermum, &mdash; Einn fanganna hjet Hannes Grímsson og þótti sjerstaklega viðsjárverður. Hann hafði ásamt öðrum fanga brotist inn í búð, strokið síðan, stolið aftur og náðst. Var hann því færður í þennan búning, en auk þess fest bjalla á höfuð hans til þess að heyrast skyldi í honum ef hann hlypist brott. Ekki er getið hvernig bjallan var fest.“
 
 
 
[https://timarit.is/page/3277710#page/n15/mode/2up Lesbók Morgunblaðsins 14. mars 1948]
 

Núverandi breyting frá og með 19. maí 2025 kl. 20:57

Hannes Grímsson var strokufangi sem hafðist við á Hornströndum, voru nokkri bændur sektaðir fyrir að hýsa hann, m.a. Einar Bjarnason, þá bóndi í Kjaransvík.

„1780...
Hannes Grímsson stal í Búðarkaupstað 20 rdlum croner frá Jóni Arnbjarnarsyni.“ 

Annálar 1400-1800, 6. bindi, bls. 227

„1783...
Þjófnaðarmál Hannesar Grímssonar úr Snæfellssýslu kom enn nú fyrir lögþingsréttinn, hvar Hannes var dæmdur þann 17da júlí til að kagstrýkjast, brennimerkjast og erfiða sinn lífstíð í Khafnar schlaverie, samt betala tvígjald þeirra stolnu peninga með 40 rdlm cróner, en ekkert ígjald, þar þeim var aftur skilað og að hafa forbrotið sína búslóð.

Annálar 1400-1800, 6. bindi, bls. 250


„STROKUFANGAR
Það var altítt hjer fyrrum að fangar stryki úr hegningarhúsinu í Reykjavík. Þegar þeir náðust aftur voru þeir látnir hafa sjerstakan búning, treyju með hvítum ermum, — Einn fanganna hjet Hannes Grímsson og þótti sjerstaklega viðsjárverður. Hann hafði ásamt öðrum fanga brotist inn í búð, strokið síðan, stolið aftur og náðst. Var hann því færður í þennan búning, en auk þess fest bjalla á höfuð hans til þess að heyrast skyldi í honum ef hann hlypist brott. Ekki er getið hvernig bjallan var fest.“

Lesbók Morgunblaðsins 14. mars 1948

Hannes lést 1787:

„Sama dag begrafinn tugthúslimur Hannes Grímsson, 33 ára, dó 20. Martii af hor og vesöld.“ 

Lögberg 6. apríl 1933