Munur á milli breytinga „Ljóðabréf Hallvarðs Hallsonar“

Úr Slttuhreppur
Jump to navigation Jump to search
Lína 1: Lína 1:
1. Efnis leita mitt skal mál í mærðar blandi,
+
1. Efnis leita mitt skal mál í mærðar blandi,<br>
þó með orða þýðu standi
+
þó með orða þýðu standi<br>
þér til gamans tilheyrandi.
+
þér til gamans tilheyrandi.<br>
  
 
...
 
...
  
5. Held eg vera Horn á ströndum, hér má sanna,
+
5. Held eg vera Horn á ströndum, hér má sanna,<br>
í fyrstu viku fardaganna
+
í fyrstu viku fardaganna<br>
fullbúinn eg var að kanna.
+
fullbúinn eg var að kanna.<br>
  
 
...
 
...
  
17. Hákallamiðin héldum á í hafið bláa
+
17. Hákallamiðin héldum á í hafið bláa<br>
þar til sáum Hornbjarg háa,
+
þar til sáum Hornbjarg háa,<br>
hæstu fjöll og kletta smáa.
+
hæstu fjöll og kletta smáa.<br>
  
 
...
 
...
  
31. Heiðnabjargið held eg versta Horns á ströndum.
+
31. Heiðnabjargið held eg versta Horns á ströndum.<br>
Þar er víða fullt af fjöndum,
+
Þar er víða fullt af fjöndum,<br>
fólskum, slægum jarðaröndum.
+
fólskum, slægum jarðaröndum.<br>
  
 
...  
 
...  
  
35. Hornbjarg síðan tekur til með tindum háum.
+
35. Hornbjarg síðan tekur til með tindum háum.<br>
Út frá töngum yfrið smáum
+
Út frá töngum yfrið smáum<br>
eina mikla röst við sáum.
+
eina mikla röst við sáum.<br>
  
 
...
 
...
39. Róið höfðum röstinni að á réttum vegi
 
sem tókum enda til aldregi
 
tíu vikur sjós á degi.
 
  
40. Leit eg síðan Hornbæ, Höfn og háa sanda
+
39. Róið höfðum röstinni að á réttum vegi<br>
enn á snið til hægri handar
+
sem tókum enda til aldregi<br>
Hælavíkurbjargið standa.
+
tíu vikur sjós á degi.<br>
  
41. Mér leist á höfninni lognið best á land upp spenna,
+
40. Leit eg síðan Hornbæ, Höfn og háa sanda<br>
þurfti eg ekki því um kenna,
+
enn á snið til hægri handar<br>
þá var sólin upp að renna.
+
Hælavíkurbjargið standa.<br>
  
42. Heim að naustum sama sinn í svip réð keyra.
+
41. Mér leist á höfninni lognið best á land upp spenna,<br>
Ekki segi eg af því meira,
+
þurfti eg ekki því um kenna,<br>
um annað geta skal þó fleira.
+
þá var sólin upp að renna.<br>
  
43. Áður fyrr þá allt var byggt í eyðilöndum
+
42. Heim að naustum sama sinn í svip réð keyra.<br>
með helgidómsins heiðri vöndum
+
Ekki segi eg af því meira,<br>
í Höfn var kirkja byggð á Ströndum.
+
um annað geta skal þó fleira.<br>
  
44. Eftir vanda sannleiks settur söngur versa,
+
43. Áður fyrr þá allt var byggt í eyðilöndum<br>
yfirvaldið bauð að blessa,
+
með helgidómsins heiðri vöndum<br>
bæði vor og haust að messa.
+
í Höfn var kirkja byggð á Ströndum.<br>
  
45. Vígður garður veggjalaus þar var til búinn.
+
44. Eftir vanda sannleiks settur söngur versa,<br>
Leiðin síðan liggja fúin
+
yfirvaldið bauð að blessa,<br>
landsins eftir vanda snúin.
+
bæði vor og haust að messa.<br>
  
46. Þessi bygging orðin er í auðn og tómi.
+
45. Vígður garður veggjalaus þar var til búinn.<br>
Nú á tíðum sér ei sómir
+
Leiðin síðan liggja fúin<br>
svo sem fyrr í heiðindómi.
+
landsins eftir vanda snúin.<br>
  
47. Á Hornströndum ekki jörðin ört er gróin.
+
46. Þessi bygging orðin er í auðn og tómi.<br>
Hæst eru fjöllin helst við sjóinn,
+
á tíðum sér ei sómir<br>
hafa þau á sér jöklasnjóinn.
+
svo sem fyrr í heiðindómi.<br>
  
48. Víða er þar vandasamt og vegur stríður
+
47. Á Hornströndum ekki jörðin ört er gróin.<br>
allt um kring á allar síður,
+
Hæst eru fjöllin helst við sjóinn,<br>
enginn maður hestum ríður.
+
hafa þau á sér jöklasnjóinn.<br>
  
49. Hælavíkur held eg bjarg með hæstu fjöllum,
+
48. Víða er þar vandasamt og vegur stríður<br>
þó sem Hornbjarg þarflegt köllum.
+
allt um kring á allar síður,<br>
Þau eru mest á Ströndum öllum.
+
enginn maður hestum ríður.<br>
  
50. Kátlegt er þó kunnugt sé, minn kæri vinur,
+
49. Hælavíkur held eg bjarg með hæstu fjöllum,<br>
Hornbjarg undir harðast stynur
+
þó sem Hornbjarg þarflegt köllum.<br>
þá Hælavíkurbjargið hrynur.
+
Þau eru mest á Ströndum öllum.<br>
  
51. Steinar falla stundum þar með stórum skriðum.
+
50. Kátlegt er þó kunnugt sé, minn kæri vinur,<br>
Þeir, sem detta hátt úr hliðum,
+
Hornbjarg undir harðast stynur<br>
hafa þeir stað á fiskimiðum.
+
þá Hælavíkurbjargið hrynur.<br>
  
52. Þegar úr miðju bjargi bláu bráðum detta
+
51. Steinar falla stundum þar með stórum skriðum.<br>
upp í loftið aftur spretta
+
Þeir, sem detta hátt úr hliðum,<br>
yfrið hátt í neðstu kletta.
+
hafa þeir stað á fiskimiðum.<br>
  
53. Þeir, sem eiga nýja nót á Norður-Ströndum,
+
52. Þegar úr miðju bjargi bláu bráðum detta<br>
selveiðina hafa í höndum
+
upp í loftið aftur spretta<br>
hvar sem koma fyrir sig böndum.
+
yfrið hátt í neðstu kletta.<br>
  
54. Sumir hákallssóknir tíðum saman keyra,
+
53. Þeir, sem eiga nýja nót á Norður-Ströndum,<br>
ífærur og annað fleira,
+
selveiðina hafa í höndum<br>
allt sem bátnum kann tilheyra.
+
hvar sem koma fyrir sig böndum.<br>
  
55. Vaðinn eiga verða þeir sem vel þar búa,
+
54. Sumir hákallssóknir tíðum saman keyra,<br>
strengi saman sterka snúa,
+
ífærur og annað fleira,<br>
stóru skipin þeir á trúa.
+
allt sem bátnum kann tilheyra.<br>
  
56. Hvergi bregst á helstu miðum hákallstetur.
+
55. Vaðinn eiga verða þeir sem vel þar búa,<br>
Þorskurinn aldrei þverrað getur.
+
strengi saman sterka snúa,<br>
Það er allteins sumar og vetur.
+
stóru skipin þeir á trúa.<br>
  
57. Þeir mega fuglinn þar til fá í þrautum nauða
+
56. Hvergi bregst á helstu miðum hákallstetur.<br>
sem leggja uppá líf og dauða,
+
Þorskurinn aldrei þverrað getur.<br>
við lítinn pening er það sauða.
+
Það er allteins sumar og vetur.<br>
 +
 
 +
57. Þeir mega fuglinn þar til fá í þrautum nauða<br>
 +
sem leggja uppá líf og dauða,<br>
 +
við lítinn pening er það sauða.<br>
  
 
...
 
...
  
69. Vil ég meira vinnudagsins verk ei bjóða.
+
69. Vil ég meira vinnudagsins verk ei bjóða.<br>
Því skal enda þáttinn ljóða.
+
Því skal enda þáttinn ljóða.<br>
Þeir, sem lesa, haldi til góða!
+
Þeir, sem lesa, haldi til góða!<br>
  
 
Höfundur: [[Hallvarður Hallsson]]
 
Höfundur: [[Hallvarður Hallsson]]
[http://bragi.arnastofnun.is/ljod.php?R=2&ID=2794,Bragi - Óðfræðivefur]
+
 
 +
[http://bragi.arnastofnun.is/ljod.php?R=2&ID=2794 Bragi - Óðfræðivefur]

Útgáfa síðunnar 10. nóvember 2012 kl. 18:44

1. Efnis leita mitt skal mál í mærðar blandi,
þó með orða þýðu standi
þér til gamans tilheyrandi.

...

5. Held eg vera Horn á ströndum, hér má sanna,
í fyrstu viku fardaganna
fullbúinn eg var að kanna.

...

17. Hákallamiðin héldum á í hafið bláa
þar til sáum Hornbjarg háa,
hæstu fjöll og kletta smáa.

...

31. Heiðnabjargið held eg versta Horns á ströndum.
Þar er víða fullt af fjöndum,
fólskum, slægum jarðaröndum.

...

35. Hornbjarg síðan tekur til með tindum háum.
Út frá töngum yfrið smáum
eina mikla röst við sáum.

...

39. Róið höfðum röstinni að á réttum vegi
sem tókum enda til aldregi
tíu vikur sjós á degi.

40. Leit eg síðan Hornbæ, Höfn og háa sanda
enn á snið til hægri handar
Hælavíkurbjargið standa.

41. Mér leist á höfninni lognið best á land upp spenna,
þurfti eg ekki því um kenna,
þá var sólin upp að renna.

42. Heim að naustum sama sinn í svip réð keyra.
Ekki segi eg af því meira,
um annað geta skal þó fleira.

43. Áður fyrr þá allt var byggt í eyðilöndum
með helgidómsins heiðri vöndum
í Höfn var kirkja byggð á Ströndum.

44. Eftir vanda sannleiks settur söngur versa,
yfirvaldið bauð að blessa,
bæði vor og haust að messa.

45. Vígður garður veggjalaus þar var til búinn.
Leiðin síðan liggja fúin
landsins eftir vanda snúin.

46. Þessi bygging orðin er í auðn og tómi.
Nú á tíðum sér ei sómir
svo sem fyrr í heiðindómi.

47. Á Hornströndum ekki jörðin ört er gróin.
Hæst eru fjöllin helst við sjóinn,
hafa þau á sér jöklasnjóinn.

48. Víða er þar vandasamt og vegur stríður
allt um kring á allar síður,
enginn maður hestum ríður.

49. Hælavíkur held eg bjarg með hæstu fjöllum,
þó sem Hornbjarg þarflegt köllum.
Þau eru mest á Ströndum öllum.

50. Kátlegt er þó kunnugt sé, minn kæri vinur,
Hornbjarg undir harðast stynur
þá Hælavíkurbjargið hrynur.

51. Steinar falla stundum þar með stórum skriðum.
Þeir, sem detta hátt úr hliðum,
hafa þeir stað á fiskimiðum.

52. Þegar úr miðju bjargi bláu bráðum detta
upp í loftið aftur spretta
yfrið hátt í neðstu kletta.

53. Þeir, sem eiga nýja nót á Norður-Ströndum,
selveiðina hafa í höndum
hvar sem koma fyrir sig böndum.

54. Sumir hákallssóknir tíðum saman keyra,
ífærur og annað fleira,
allt sem bátnum kann tilheyra.

55. Vaðinn eiga verða þeir sem vel þar búa,
strengi saman sterka snúa,
stóru skipin þeir á trúa.

56. Hvergi bregst á helstu miðum hákallstetur.
Þorskurinn aldrei þverrað getur.
Það er allteins sumar og vetur.

57. Þeir mega fuglinn þar til fá í þrautum nauða
sem leggja uppá líf og dauða,
við lítinn pening er það sauða.

...

69. Vil ég meira vinnudagsins verk ei bjóða.
Því skal enda þáttinn ljóða.
Þeir, sem lesa, haldi til góða!

Höfundur: Hallvarður Hallsson

Bragi - Óðfræðivefur