Munur á milli breytinga „Halldór Guðmundsson, Tungu“

Úr Slttuhreppur
Jump to navigation Jump to search
 
Lína 11: Lína 11:
 
Börn: [[Jón Halldórsson, Tungu|Jón Halldórsson]], [[Engilráð Halldórsdóttir, Tungu|Engilráð Halldórsdóttir]].
 
Börn: [[Jón Halldórsson, Tungu|Jón Halldórsson]], [[Engilráð Halldórsdóttir, Tungu|Engilráð Halldórsdóttir]].
  
Halldór bjó í [[Tunga|Tungu]] 1799-1802. Var í [Rekavík bak Látur]] 1802-1803. Bóndi í [[Þverdalur|Þverdal]] 1805-1821. Bóndi í [[Tunga|Tungu]] 1821-1844. Mun þó líkelga hafa búið eitt eða tvö ár á [[Glúmsstaðir|Glúmsstöðum]] á þessu árabili. Síðustu árin var hann húsmaður í [[Tunga|Tungu]] og þar andaðist hann. Halldór var fátækur, en í munnmælum sagður allhraustur maður.
+
Halldór bjó í [[Tunga|Tungu]] 1799-1802. Var í [[Rekavík bak Látur]] 1802-1803. Bóndi í [[Þverdalur|Þverdal]] 1805-1821. Bóndi í [[Tunga|Tungu]] 1821-1844. Mun þó líkelga hafa búið eitt eða tvö ár á [[Glúmsstaðir|Glúmsstöðum]] á þessu árabili. Síðustu árin var hann húsmaður í [[Tunga|Tungu]] og þar andaðist hann. Halldór var fátækur, en í munnmælum sagður allhraustur maður.
  
  

Núverandi breyting frá og með 12. júlí 2026 kl. 12:13

Halldór Guðmundsson. Fæddur um 1784. Dáinn 15. október 1855.

Hann var sonur Guðmundar Halldórssonar í Þverdal.

Kona 1: Hildur, fædd 1782, dáin 28. janúar 1826, Tómasdóttir, Jónssonar í Tungu.

Börn: Hafliði Halldórsson, kvæntist ekki, var alltaf í vinnumennsku. Guðmundur Halldórsson bóndi í Tungu. Marsibil Halldórsdóttir, kona Þorsteins Mikaelssonar í Efri Miðvík. Karvel Halldórsson bóndi í Skáladal. Ásgeir Halldórsson bóndi á Glúmsstöðum. Kristján Halldórsson bóndi í Tungu og Skáladal.

Kona 2: 7. ágúst 1831, Guðríður, fædd 1788, dáin 12. júní 1844, Ásmundsdóttir.

Börn: Jón Halldórsson, Engilráð Halldórsdóttir.

Halldór bjó í Tungu 1799-1802. Var í Rekavík bak Látur 1802-1803. Bóndi í Þverdal 1805-1821. Bóndi í Tungu 1821-1844. Mun þó líkelga hafa búið eitt eða tvö ár á Glúmsstöðum á þessu árabili. Síðustu árin var hann húsmaður í Tungu og þar andaðist hann. Halldór var fátækur, en í munnmælum sagður allhraustur maður.


Jón Halldórsson er sagður heita Jónas í manntölum 1835, 1840 og 1845.